Kiełkownica – jak wybrać odpowiednią?

Polskie społeczeństwo coraz większą uwagę poświęca zdrowemu odżywianiu oraz stylowi życia. Zdajemy sobie coraz większą sprawę, jak ważna jest zbilansowana dieta i jaką rolę grają w niej rozmaite witaminy i minerały. Coraz chętniej też zamiast po suplementy diety, sięgamy po bombę witaminową, jaką są kiełki. Do ich hodowli najlepiej używać jest kiełkownicy, jednak wiele osób nadal hoduje je, zwyczajnie używając pojemników, talerzy i innych sprzętów. Jaka jest przewaga kiełkownicy nad innymi rozwiązaniami i jak wybrać tę dla siebie najbardziej odpowiednią?

Kiełkownica — budowa i zasada działania

Kiełkownica jest specjalnym naczyniem lub donicą, w którym hoduje się kiełki. Jest ona najczęściej wielopoziomowa i składa się z dwóch lub trzech tacek, umożliwiających hodowlę kilku rodzajów kiełków albo po prostu większą ilość jednego ich rodzaju. Czasem spotkać można konstrukcja nieco wyższe, składające się z większej ilości tacek.

Kiełkownica musi też zawierać pojemnik na wodę oraz syfon, który odprowadzi jej nadmiar. Co do materiału, może być ona wykonana z plastiku, ale także z ceramiki i szkła.

Jak wybrać kiełkownicę?

Jednym z ważnych przy wyborze kiełkownicy kryteriów powinna być właśnie ilość poziomów i dobrze jest oszacować ilość spożycia kiełków oraz to, czy spożywane będą one tylko przez nas, czy przez inne osoby — na przykład członków rodziny. Zazwyczaj kiełki po wyhodowaniu spożywane są dość szybko, więc najlepiej jest kupić taką, która posiadać będzie przynajmniej 3 poziomy. Poziomy powinno dość łatwo się demontować, gdyż kiełki na każdym z nich podlewa się oddzielnie.

Kiełkownica powinna mieć też jak najwięcej otworów, które zapewnią kiełkom dopływ tlenu. Równie ważne jest to, aby była ona przezroczysta, co umożliwi odpowiednie naświetlenie kiełków.

Jak hodować kiełki?

Kiełki do kiełkownicy najlepiej kupować jest w sklepie ze zdrową żywnością. Znajdują się tam specjalnie wyselekcjonowane nasiona, które wolne będą od szkodliwych substancji chemicznych. Bez względu na miejsce zakupu, nasiona trzeba zawsze przebrać, gdyż zawsze znajdą się wśród nich egzemplarze uszkodzone, zbyt twarde lub przebarwione.

Po dokonaniu selekcji, nasiona trzeba przepłukać pod bieżącą wodą, a najlepiej namoczyć je. Po wrzuceniu do kiełkownicy trzeba je podlać. Każdy poziom podlewany jest oddzielnie. Kiełkownicy nie ustawiamy w pełnym słońcu. Najlepszy będzie półcień, a optymalna temperatura dla ich wzrostu to 18-22 stopnie. Po zapewnieniu im możliwie najlepszych warunków kiełki powinny być gotowe po 4-5 dniach.

Kiełkownica i kiełki to jedna z lepszych inwestycji związanych ze zdrowiem. W niezwykle niskiej cenie można bowiem zasilić organizm naturalnymi witaminami, których cena będzie o wiele niższa od suplementów, a ze względu na naturalność pochodzenia, witaminy z nich będą łatwo przyswajalne.

Jak się pije siemie lniane?

Siemię lniane to niewielkie, płaskie nasienia lnu zwyczajnego o brązowej bądź złotej barwie, jakie w wodzie zdecydowanie wzrastają oraz ograniczają się ogromną ilością śluzu. Siemię lniane ma niezliczone wartości lecznicze oraz wartości wzmacniające, jakie są lubiane od tysięcy lat – len uprawiano w starożytnym Egipcie, Chinach oraz Babilonie blisko 3 tysiące lat p.n.e. Teraz siemię lniane jest dosyć powszechnym elementem diety łatwo dostępnym w wielu sklepach oraz aptekach. Zaciekawienie nim zwiększa fakt, iż siemię lniane klasyfikowane jest do superfoods. Wartości lecznicze siemienia lnianego pochodzą z egzystencji błonnika, lignanów oraz kwasów tłuszczowych omega-3. Jedna łyżeczka siemienia lnianego zapewnia 3 g błonnika, co stanowi 8-12 proc. rekomendowanej dziennie porcji włókna pokarmowego.

Wskazania

Wykorzystywane jest przy laksacjach bądź zaparciach, natomiast również profilaktycznie, dla zapewnienia odpowiedniej perystaltyki jelit. Zwłaszcza doceniane przy wszystkich nieżytach oraz nadkwasotach, natomiast chociażby wrzodach. Jedzone również w celu dostarczania organizmowi wielu ważnych substancji, jak mikroelementy, i cholina, znajdująca się w lecytynie. Siemię ma wysoką ilość tychże nienasyconych kwasów tłuszczowych, jakie likwidują zbytek tzw. złego cholesterolu z organizmu. Siemię jest także możne w łatwo strawne białka, natomiast zwłaszcza w egzogenne. Dodatkowo jest bardzo możne w tzw. fitohormony, natomiast poprzez to polecane jako preparat wspierający w prewencji nowotworowej. Siemię jedzone jest także w celu podniesienia wilgoci śluzówki, wykorzystywane przy suchym kaszlu.

Jak wypijać siemie lniane?

Żeby wypić siemię lniane, nasienia należy wpierw rozkruszyć w młynku do kawy. Tak powstały proszek może stanowić podstawę do wykonania ukochanych napoi. Dołączając siemię lniane do shake’a warzywnego, lub owocowego wzbogacamy go w kolejne ilości witamin oraz minerałów, natomiast dodatkowo sprawiamy, iż taki napój jest niezwykle zdrowy oraz syty. Można siemię lniane wypijać także w formie wywaru. Rozkruszone ziarenka należy pokryć 1/2 szklanki wody, natomiast potem odłożyć na 10 minut. Po upływie owego momentu wywar stanie się kleisty – to oznacza, iż jest gotowy do zjedzenia.

Siemię lniane na zaparcia

Siemię lniane jest cennym zarzewiem błonnika, więc najodpowiedniejszej broni na kłopot z zaparciami. W 100 gramach artykułu znajduje się ok. 27 g błonnika, przekraczając tymże samym jego minimalną rekomendowaną dawkę, określoną poprzez fachowców do spraw odżywiania na poziomie 25 g na dzień. Włókno żywnościowe to standardowy element odpowiedniej higieny jelit. Dbając o odpowiedni pasaż przewodu pokarmowego, usprawnione jest usuwanie z artykułów gnilnych, trucizn, lub soli żółciowych, jakie w niezwiązanej postaci mogą działać uszkadzająco na błonę śluzową jelit.

Miód – właściwości zdrowotne i lecznicze

Miód to słodzik, lekarstwo i dodatek do dań znany i stosowany przez człowieka już od setek lat. Przez tak długi czas produkt ten nie stracił uznania, a ostatnio, w dobie mody na zdrowy styl życia, ponownie staje się jednym z chętniej kupowanych produktów ekologicznych.

Miód – jak wybrać?

Jedynie prawdziwy miód organiczny posiada wszystkie cenne składniki i ma cenione właściwości prozdrowotne. Kupując miód, dokładnie sprawdźmy jego pochodzenie. Najlepiej kupować ten produkt od zaufanego pszczelarza, gdyż ten w sklepie może być przetworzony lub przegrzany. Jeśli nie mamy możliwości kontaktu z pszczelarzem, zawsze sprawdzajmy, czy miód ze sklepowej półki pochodzi z krajów Unii Europejskiej. Daje to gwarancję większego bezpieczeństwa. Warto zastanowić się nad zakupem miodu ekologicznego, który będzie co prawda droższy, ale jego jakość również będzie znacznie wyższa.

Unikajmy kupowania miodu niekrystalizującego (chyba że jest to miód akacjowy, który naturalnie nie krystalizuje). Krystalizacja jest to naturalny proces, który zachodzi pod wpływem czasu w każdym miodzie (z przewagą glukozy nad fruktozą). Jej niewystępowanie może oznaczać przegrzanie miodu, które skutkuje utratą składników odżywczych.

Miód – właściwości lecznicze

Miód zawiera wiele składników bakteriobójczych i bakteriostatycznych. Należą do nich lizozym, inhibina i apidycyna. Jest bogaty także w potas i acetylocholinę, które wpływają korzystnie na pracę mięśnia sercowego. Zawartość  tych składników w różnych rodzajach miodu jest porównywalna. Poszczególne rodzaje są jednak polecane przy specyficznych objawach. Miód lipowy stosuje się przy schorzeniach oskrzeli i zatok oraz dla zwalczenia objawów grypy. Ma on właściwości kojące, łagodzące i rozgrzewające. Przy chorobach nerek, prostaty i pęcherza moczowego stosuje się miód wrzosowy. Miód nawłociowy znalazł natomiast zastosowanie przy problemach z układem wydalniczym.

Miód w codziennej diecie

Miód jest doskonałym słodzikiem zalecanym do stosowania w codziennej diecie w umiarkowanych ilościach. Jego kaloryczność jest nieco wyższa niż 320 kalorii na 100 g produktu (czyli aż o 80 kcal mniej niż cukru białego). Zawiera on około 80 g węglowodanów w 100 g produktu. Są to cukry proste – glukoza i fruktoza. Miód jest bogaty w składniki mineralne, takie jak potas, sód, fosfor, wapń. Zawiera również cynk, mangan i miedź. Wśród witamin można w nim znaleźć duże ilości witaminy C i witamin z grupy B. Dzięki zawartości enzymów (z gruczołów owadów), takich jak nadtlenek wodoru, miód ma właściwości detoksykacyjne.